Η Ζωή του Χριστιανού

        έροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης …Ας έλθωμε τώρα σε μια δεύτερη κατηγορία βιβλίων, τους Βίους των αγίων, των φίλων της Εκκλησίας μας, που σκύβουν στο στήθος του Χριστού και ζουν μέσα στους κόλπους του· αυτοί είναι η οικογένεια του Χριστού και πρέπει και εμείς να είμαστε εκεί. Τους ξεύρομε τους αγίους της Εκκλησίας μας; Είναι τα αδέλφια μας. Ανήκομε στην ίδια οικογένεια· έχομε τον ίδιο πατέρα, τον Θεόν, την ίδια μητέρα, την Εκκλησία. Τρώμε το ίδιο φαγητό, την θεία κοινωνία. Είμαστε ομογάλακτοι και ομοτράπεζοι. Βγήκαμε από την ίδια πνευματική γαστέρα. Ξεύρομε αυτά τα αδέλφια μας, τους αγίους της Εκκλησίας; Διαβάζεις την ζωή των αγίων και βλέπεις μπροστά σου ζωντανές μεταφράσεις του Ευαγγελίου και εμπνέεσαι1. Τους γνωρίζεις σιγά σιγά. Βλέπεις πώς γεννήθηκαν, ποια ήταν η κατά σάρκα μητέρα τους, πώς άρχισαν την ζωή τους, πώς έχυσαν τους ιδρώτες τους, τα αγιασμένα τους δάκρυα, πώς πότισαν την γη με το πολύτιμο, το ζεστό τους αίμα· το αίμ...

              Να μιλάς αυθόρμητα στον Χριστό, στην Παναγία, στους Αγγέλους, στους Αγίους, όπου κι αν βρίσκεσαι, και να τους λές ό,τι θέλεις. «Χριστέ μου, να λές, Παναγία μου, την διάθεσή μου την ξέρεις. Βοήθησέ με!».  Έτσι απλά και ταπεινά να τους μιλάς συνέχεια για ό,τι σε απασχολεί και ύστερα να λές την ευχή:«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

        Κάποιος ιερομόναχος αυτοαποκαλούμενος «Απελπισμένος», διηγείται (δήθεν για κάποιον άλλον, αλλά στην πραγματικότητα όμως για τον ίδιο τον εαυτό του), ότι την ώρα που προσευχόταν με την Ευχή ήρθε σε έκσταση και είδε τότε άπειρο πλήθος δαιμόνων  που ήταν σαν την άμμο της θάλασσας– να του επιτίθενται, γεμάτοι λύσσα. Οι διαθέσεις τους ήταν πραγματικά φονικές. Αγριεμένοι, ορμούσαν απ’ όλες τις πλευρές για να τον κατασπαράξουν.   Έντρομος αυτός, έτρεξε προς την Εκκλησία. –Πού να καταφύγω; αναρωτήθηκε με τον λογισμό του. Πού αλλού παρά στον φρικτό Γολγοθά, στην Αγία Τράπεζα, όπου καθημερινά με δάκρυα και με συντριβή ιερουργώ τα πανάχραντα Μυστήρια. Θα πέσω εκεί στα πόδια του Χριστού και της γλυκύτατης Παναχράντου Μητρός Του, της Υπεραγίας Θεοτόκου.   Έχοντας αυτά στον νου και στον λογισμό του, τρέχοντας έφθασε έντρομος μέσα στον Ναό. Μπαίνοντας μέσα, είδε τον Κύριο και την Θεοτόκο στις εικόνες του τέμπλου σαν ζωντανούς, κατάστεπτους με βασιλική δόξ...

  Eίπε Γέρων: Εάν ζητήσεις κάτι από το Θεό, και δεν εισακουσθείς γρήγορα, μη λυπάσαι γιατί εσύ δεν είσαι πιο σοφός από το Θεό. Αυτό το κάνει ο Θεός από μακροθυμία: ή δηλαδή γιατί είσαι ανάξιος να δεχθείς την εκπλήρωση του αιτήματος σου, και άρα θα ζημιωθείς αν το λάβεις, ή γιατί η κατάσταση και η πορεία της καρδιάς σου δεν είναι ανάλογη με τα αιτήματα σου, η γιατί δεν έφθασες ακόμη σε τέτοια πνευματικά μέτρα, ώστε να μπορείς να δεχθείς το χάρισμα πού ζητάς. Διότι δεν πρέπει να επιβάλλουμε στον εαυτό μας να δέχεται πράγματα που ακόμη δεν αντέχουν τα μέτρα μας, για να μην αχρηστευθεί αυτό πού θα μας χαρίσει ο Θεός, με το να το λάβουμε γρήγορα. Διότι ότι λαμβάνουμε εύκολα, γρήγορα το χάνουμε ενώ ένα πράγμα που το αποκτάμε με καρδιακό πόνο, το φυλάγουμε σαν θησαυρό, με μεγάλη προσοχή… Του Αγίου Ισαάκ του Σύρου

        Την ώρα που είτε εσύ προσωπικά κάτι παθαίνεις ή νιώθεις κάτι να συμβαίνει μέσα στην ύπαρξή σου, είτε παθαίνει κάποιος συγγενής σου, κάποιος δικός σου ή γενικότερα κάποιος τρίτος λίγο πιο πέρα, όμως πάλι εσύ προσωπικά όχι απλώς στενοχωριέσαι για έναν άλλο, αλλά νιώθεις να φθάνει σ’ εσένα ο πόνος του – διότι μια μάνα, για παράδειγμα, μπορεί η ίδια να μην πάσχει, αλλά, καθώς βλέπει το παιδί της να πάσχει, υποφέρει η ίδια, σαν να πάσχει αυτή· όπως επίσης ένας αδελφός, όταν βλέπει την αδελφή του, τον αδελφό του να πάσχει, ή κάποιος άλλος, όταν βλέπει ένα συγγενή του – την ώρα λοιπόν που συμβαίνει ό,τι κι αν συμβαίνει, αν το δεις μέσα στην πρόνοια, μέσα στην οικονομία του Θεού, μέσα στην αγάπη του Θεού, αυτό έχει μεγάλη αξία, γιατί τελικά θα βγει μόνο καλό για την ψυχή σου. Μην το δεις απλώς θεωρητικά, ότι ναι μεν το ξέρει ο Θεός, αλλά είναι κάπου μακριά και σαν να σε περιφρονεί ή να σε αγνοεί, οπότε μένεις πάλι μέσα στην κατάστασή σου να κ...

  Μάθε να προσεύχεσαι. Βίαζε τον εαυτόν σου εις την προσευχήν. Κατά αρχάς θα εύρης δυσκολίαν , ύστερον όμως όσον περισσότερον βιάζης τον εαυτόν σου, τόσον ευκολώτερον θα προσεύχεσαι. Εις την αρχήν όμως είναι πάντοτε αναγκαίον να βιάζη κανείς τον εαυτό του. Η καρδία μας κάθε ημέρα αποθνήσκει πνευματικώς. Και μόνον θερμή προσευχή συνοδευόμενη με δάκρυα την ζωογονεί και την κάμνει να αναπνέη πάλιν. Αν δεν προσευχώμεθα με αρκετήν πνευματικήν ζέσιν, εύκολα και ταχέως θα αποθάνωμεν πνευματικώς . Όταν κάποια εσωτερική ανησυχία σε εμποδίζει να προφέρης της προσευχής τας λέξεις κατά την θείαν ακολουθίαν, γνώριζε ότι αυτή η ανησυχία και αδυναμία είναι απάτη του εχθρού , του δαίμονος. Ρίψε από επάνω σου την αθυμίαν, λιποψυχίαν και δειλίαν και πρόφερε το όνομα του Κυρίου χωρίς βίαν, ηρέμως και δυνατά. Τοιουτοτρόπως θα καταβάλης την ανησυχίαν και αδυναμίαν σου και θα κερδίσεις θάρρος και δύναμιν. Τα πάντα είναι δυνατά δια εκείνους που πιστεύουν και εις τον...

  Όλοι γνωρίζουμε τον πόλεμο των λογισμών, τον οποίο μας κάμνει ο διάβολος. Όταν, λοιπόν, κάποια φορά ρωτήσαμε για το πρόβλημα αυτό τον Γέροντα Πορφύριο, μας είπε: “Εσείς προχωράτε στο δρόμο σας. Ο διάβολος έρχεται με τους λογισμούς και σας τραβά από το μανικί, για να σας αποπροσανατολίσει. Εσείς να μη γυρίζετε να πιάνετε κουβέντα μαζί του η ν’ αντιδικείτε μαζί του. Εσείς να προχωράτε στο δρόμο σας. Αυτός θα σας τραβά από το μανίκι, αλλά εσείς να προχωράτε στο δρόμο σας και κάπου θα βαρεθεί και θα σας αφήσει”. Μια μέρα, που σκέψεις πικρίας με κατέκλυζαν για κάποιους ανθρώπους, που με κατέκριναν αδίκως, ο Γέροντας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την επιθετική μου, όπως είπε, στάση. Του αντέτεινα, ότι ούτε είπα, ούτε έκανα οτιδήποτε εναντίον των επικριτών μου, αλλά μόνο σκεπτόμουν αρνητικά, χωρίς να εξωτερικεύομαι και, γι’ αυτό, χωρίς να θίγω κανέναν. Τότε ο Γέροντας μου φανέρωσε ακόμη ένα μυστικό του πνευματικού αγώνος, λέγοντάς μου: “Για οποιαδήποτε άδικη κατηγ...

        …Μόνη ελπίδα ο Χριστός. Και η ταλαίπωρη πατρίδα μας, η Ελλάδα, που ελπίζει ότι θα την βοηθήσει ο άλφα ή ο βήτα διεθνής οργανισμός, μάταια περιμένει. Απεδείχθη στο παρελθόν, ότι δεν πρέπει να στηρίζουμε τις ελπίδες μας σ’ αυτούς. Είναι ένα μυστήριο η αχαριστία των εθνών προς την πατρίδα μας· προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα, και όμως δεν την αγαπούν.Το 1922 συνέβη το φοβερό δράμα της Μικράς Ασίας. Έσφαξαν τα άγρια θηρία τους Χριστιανούς, γέμισε η προκυμαία της Σμύρνης, τα πεζοδρόμια και η θάλασσα από αίμα ελληνικό. Και μέσα στο λιμάνι ήταν μεγάλα θωρηκτά της Αμερικής, της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας· δεν βοήθησαν τους Χριστιανούς που σφάζονταν. Ο Αμερικανός πρόξενος, που βρίσκοταν εκεί, έγραψε έπειτα· -Όταν σκέπτωμαι το δράμα της Μικράς Ασίας, ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος και Αμερικανός… Να μήν έχουμε εμπιστοσύνη και να μην περιμένουμε καμμία βοήθεια από ανθρώπινες δυνάμεις.  Η Ελλάς -να το πάρουμε απόφαση- είναι εγκατ...

  Ο μοναχός Γαλακτίων Ιλλίε, κοινοβιάτης στη μονή Συχάστρια της Ρουμανίας από το 1918, τηρούσε με ακρίβεια τη νηστεία. Αν δεν τελείωνε τον μοναχικό του κανόνα, δεν έτρωγε τίποτα. Την Τετάρτη και την Παρασκευή νήστευε μέχρι το βράδυ, την ώρα που έβγαιναν τ’ αστέρια. Τότε έκανε τον σταυρό του, ζητούσε συγχώρηση απ’ όλους, έπαιρνε αντίδωρο και ύστερα έτρωγε. -Γέροντα, του είπε ο μαθητής του, η μέρα είναι μεγάλη, κι εσύ ηλικιωμένος και αδύνατος. Δεν είναι καλύτερα να τρως το φαγητό σου νωρίτερα; -Κάποτε, αποκρίθηκε εκείνος, ένας άγιος είδε να πηγαίνουν κάποιο νεκρό στον τάφο. Μπροστά και πίσω των συνόδευαν δυό ωραίοι άγγελοι. «Ποιοί είστε εσείς;» ρώτησε ο άγιος. «Εγώ ονομάζομαι Τετάρτη και εγώ Παρασκευή!» απάντησαν οι άγγελοι. «Ήρθαμε εδώ, με εντολή του Κυρίου, να βοηθήσουμε αυτή την ψυχή, γιατί σ’ όλη τη ζωή της νήστευε την Τετάρτη και την Παρασκευή για να τιμήσει τα Πάθη του Κυρίου.» Από τότε, συμπλήρωσε ο π. Γαλακτίων, δεν έφαγα ποτέ πια αυτέ...

      Χρόνια ἄκουγα σὲ ὁμιλήματα γιὰ ὁμολογιακὸ φρόνημα βγαλμένο μέσα ἀπὸ αἱμάτινες σελίδες συναξαριοῦ. Ἄκουγα γιὰ τὸ ὅστις θέλει ὀπίσω Mου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν… Ἄκουγα γιὰ τὸ Ἑκούσιον Πάθος τοῦ Σωτῆρα Χριστοῦ, ποὺ σταυρώθηκε γιὰ τὸν καθένα μᾶς ξεχωριστά. Ἄκουγα γιὰ τὸν κόκκο σινάπεως, γιὰ τὴν ἐλάχιστη πίστη ποὺ μετακινεῖ βουνά. Γιὰ τὸν Πέτρο ποὺ ἐδειλίασε στὴν ταραγμένη θάλασσα καὶ γιὰ τὸν Κύριο ποὺ δὲν σταμάτησε ποτὲ ἀποκαλυπτικὰ νὰ μιλᾶ γιὰ τοὺς χλιαροὺς ὅλων τῶν ἐποχῶν… Νὰ ἐπανέλθουμε στὸ Ἅγιο συναξάρι ὅμως τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ πιστοῦ. Τί συναντᾶμε κάθε μέρα ἐκεῖ; Μιὰ Ἐκκλησία στολισμένη! Φοράει ἕνα ἔνδυμα της πιὸ σπάνιας ὀμορφιᾶς τῆς ἀχειροποίητης… Πορφύρα καὶ βύσσος! Τὸ χρῶμα τῶν βασιλιάδων καὶ τὸ μετάξι τῆς θάλασσας! Τῶν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ Μαρτύρων σου, ὡς πορφύραν καὶ βύσσον τὰ αἵματα, ἡ Ἐκκλησία σου στολισαμένη, δι᾿ αὐτῶν βοᾶ σοί, Χριστὲ ὁ Θεός. Κάμινοι δροσίστηκαν, θηρία ἐξημερώθηκαν, νεκροὶ ἀναστήθηκαν, τροχοὶ ἔσπασαν, εἴδωλα θρυμματίστηκαν… Ψεύτι...

  Κάποτε, ένας Μοναχός από τη Σκήτη των  Καυσοκαλ υβίων είχε πολεμηθεί από τον πονηρό, από τα δεξιά, με τον λογισμό ότι δεν κάνει τίποτα, ενώ στον κόσμο θα έκανε καλοσύνες στους συνανθρώπους του κλπ.    Του έφερνε δε και λογισμούς ότι η Μοναχική πολιτεία είναι κάτι το δευτερεύον κ.α.  Βλέποντας την πονηριά του μισόκαλου ο Καλός Θεός και τον μεγάλο κίνδυνο που διέτρεχε ο αδελφός, οικονόμησε να ιδεί μια θα υμαστή οπτασία εν εγρηγόρσει.  Είδε λοιπόν τον εαυτό του πεθαμένο και τους δαίμονας να τον πλησιάζουν και να τον ονειδίζουν και πιο πέρα μια πολιτεία με πλήθος ανθρώπων. Ξαφνικά, κατέφθασε ένας Άγγελος και του λέει : -Ένας τέλειος Μοναχός αξίζει περισσότερο από όλη αυτή τη πολιτεία.  Όταν συνήλθε ο Μοναχός από την οπτασία, είπε στον εαυτό του: -Για δες τι αξιώνεται από τον Θεό ο άνθρωπος, όταν γίνεται Μοναχός!  Έκτοτε είχε επιδοθεί σε μεγαλύτερη άσκηση πνευματική. Είχε γράψει δε και τα λόγια του Αγγέλου στο κελλί του, για να τα βλέπει και να αγωνί...

  Γερόντισσα Γαλακτία: «Η πατρίδα πνίγηκε στη βρώμα» - «Θα δεις που ούτε νερό θα έχουμε να πιούμε…» Η ίδια είχε προβλέψει σε μια τρομακτική προφητεία τους, ότι θα έρθει το τέλος των Τούρκων με το που κάνουν κάτι εναντίον της χώρας μας Η Γερόντισσα Γαλακτία Κανακάκη της Κρήτης κοιμήθηκε τα ξημερώματα της 20ης Μαΐου 2021 μ.Χ. σε ηλικία 95 ετών. Συγκλονίζουν οι προφητείες της μακαριστής γερόντισσας Γαλακτίας της Κρήτης, που είχε προικισθεί με αγιοπνευματική σοφία και Χάρη! Η αγαπητή γερόντισσα κοιμήθηκε στις 19 Μαΐου του 2021! Η ίδια είχε προβλέψει σε μια τρομακτική προφητεία τους, ότι θα έρθει το τέλος των Τούρκων με το που κάνουν κάτι εναντίον της χώρας μας. Η μεγαλόσχημη ταπεινή Γερόντισσα υπήρξε λοιπόν όντως ένας επίγειος άγγελος και ένας ουράνιος άνθρωπος, γλυκαίνοντας, ζεσταίνοντας, παρηγορώντας, βοηθώντας, αναπτερώνοντας όποιον την επισκέπτονταν. Αλλοιώνοντας με την Χάρη του Θεού και δια της προσευχής της την ψυχή του, προσανατολίζοντάς την στον αγαθό και φωτειν...

   Δεν πρόκειται να γίνει πραξικόπημα.  Πάει αυτή η εποχή που γινόταν ανατροπές και επαναστάσεις και μετά απαριθμούσαμε τραγωδίες. «Θα γίνει κάτι άλλο», αυτό μας διαμήνυσαν δίχως να μας το προσδιορίσουν Πατέρες. Εμείς προσδιορίζουμε κάτι πολύ δυνατό – πνευματικό που θα μας ταρακουνήσει όλους. Η καθημερινότητα μας έγινε άκρως ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ , χάθηκε η ΠΗΓΗ του χαμόγελου από τον μέσο πολίτη, στον οποίο όσα μύρια ΕΜΠΟΔΙΑ ορθώνονται έμπροσθεν του και τον αναγκάζουν να ψάχνει να βρει ΕΛΠΙΔΑ εναγωνίως, κάτι που παλαιά την εύρισκε ΑΦΘΟΝΑ. Από τον φετινό άσχημο Ιούλιο με το ανθρώπινο ολοκαύτωμα στο ΜΑΤΙ της Αν. Αττικής περιμέναμε να έρθει ο Νοέμβριος για να φέρομε εις γνώση κάτι που μάθαμε εκείνες τις δύσκολες στιγμές. Ένας φίλος βοσκός από το Αγιοτόκο και σήμερα καταλαιπωρημένο νησί της Λέσβου που τον γνωρίσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες στις προσκυνηματικές μας εξορμήσεις στο νησί αυτό που σήμερα στοχοποιήθηκε από τα γεωπολιτικά πλάνα της νέας εποχής γενόμενο κυματ...

  Αυτό που ζούμε,ίσως είναι μια κρυμμένη ευλογία.Ποτέ άλλοτε δεν είχε η ανθρωπότητα την ευκαιρία,να σταματήσει ολόκληρη ταυτόχρονα τον ακράτητο καλπασμό της.Να κάνει ένα απρόσμενο διάλειμμα-έστω και αναγκαστικό-από το ποδοβολητό της πάνω σε τούτο τον πλανήτη. Να κάνει ένα βήμα πίσω,να πάρει μια βαθειά ανάσα και να έρθει αντιμέτωπη με τον εαυτό της.Να κοιτάξουμε κατάματα τα λάθη μας,σαν είδος αλλά και ο καθένας μας ατομικά.Γιατί ότι βιώνουμε είναι τα λάθη μας που γύρισαν για να μας  στοιχειώσουν...Και αυτή είναι η ώρα του απολογισμού.Είναι η ώρα που ο καθένας κλεισμένος στο "κελί" που έφτιαξε,θα έρθει αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό... Οι περισσότεροι θα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με την μοναξιά.Θα καταλάβουν ότι δεν αντέχουν να είναι μόνοι γιατί δεν έχουν τι να πουν με τον εαυτό τους.Έχουν μάθει να ορίζουν την υπαρξή τους μέσα από τα μάτια των άλλων.Μέσα από επαγγελματικές επιτυχίες, μεγάλους έρωτες,υψηλές  ταχύτητες,ρετουσαρισμένες photos και β...