Από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος.
Κάποια φορά, που ο Πατερούλης είχε μοιράσει όλα τα κεράσματα που είχε και δεν απέμενε τίποτε για να προσφέρη στον επόμενο επισκέπτη, μία κυρία τον παρατήρησε με κάποια αυθάδεια: – Τώρα, που μοίρασες ό,τι είχες για κέρασμα, έτσι και έρθη ένας άνθρωπος, τι θα τον δώσης; Ο Πατερούλης δεν της απάντησε, απλώς χαμογέλασε. Εκείνη την στιγμή, χτυπάει την πόρτα ένας νεαρός και ρωτά: – Γέροντα, μπορώ να μπω; Ο Γέροντας απαντά: – Να ‘ναι ευλογημένο, έλα, έλα μέσα. – Μισό λεπτό, απαντά ο νεαρός. Και σε λίγο ξανάρχεται, φέρνοντας ένα τεράστιο κουτί, που έπιασε όλο το τραπέζι του Πατερούλη. – Τα στέλνει ο τάδε, του λέει. Πήρε την ευχή του το παλληκάρι και έφυγε. Άρχισε τότε η κυρία να του λέη: – Μμ, να δω τι θα τα κάνης τώρα τόσα κεράσματα. Ο Πατερούλης δεν της απάντησε και πάλι. Απλώς χαμογέλασε. Σε λίγη ώρα ξανακτυπά η πόρτα και εμφανίζεται ένας άλλος νεαρός λέγοντας: – Πάτερ, είναι ευλογημένο; – Πέρασε, πέρασε, του απαντά. – Ένα λεπτό, γιατί έχουμε έρθη με ένα πούλμαν να πάρουμε την ευχή σα...