Συνέλαβαν κάποιον αντάρτη ἀπό τά βουνά και δεμένο τον έσερναν μέσα στην πόλη τῆς Κοζάνης και τον έρριξαν στη φυλακή. Όταν το έμαθε ο π.Αυγουστίνος Καντιώτης πήγε στην φυλακή για να τον δη* Αυτός ήταν εχθρός του. Πολλές φορές προσπάθησε να τον σκοτώση, αλλά δεν τα κατάφερε. Οι υπεύθυνοι των φυλακών δεν τον άφηναν να περάση και του είπαν: – π. Αυγουστίνε αυτόν έρχεσαι να δης; Τού φέρης και φαγητό;.. Όχι φαγητό, αλλά δηλητήριο να του δώσης – Όπως ερχόμουν σ’ εσάς και έφερνα φαγητό στη φυλακή(*) και όχι δηλητήριο, το ίδιο θα κάνω και σ’ αυτόν τον φυλακισμένο» Τον άφησαν τότε να περάσει. Όταν άνοιξε η πόρτα και τον είδε, έκλαυσε. Ήταν σε αθλία κατάσταση. Kαι είπε· – *Πάτερ Aυγουστίνε, εσύ ήρθες να με δης!* Oύτε η γυναίκα μου, ούτε τα παιδιά μου, οὔτε κανένας δεν ενδιαφέρεται πλέον για μένα... Τώρα πιστεύω ότι υπάρχει Xριστός! (*) Ὅλοι οἱ φυλακισμένοι στὴν Γερμανικὴ κατοχὴ, συντηροῦνταν ἀπὸ τὰ συσσίτια που ἔκανε ὁ π. Αὐγουστῖνος στην Κοζάνη, ποὺ ἔφτασαν ἡμηρεσίως μέχρι 8.500 πιάτα!
